Sandertje! - Column Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden

Taringa whakarongo! Kia rite! Schreeuwend sta ik in de tuin de haka van The All Blacks te oefenen – ik leg straks nog wel even uit waarom. Sinds het WK rugby ben ik, net als heel Nederland trouwens, in de ban van rugby. Helden zijn het. Bikkels. Rijst meteen de vraag waarom ik nooit eerder bevangen ben geraakt door deze sport. Waarschijnlijk omdat rugby in het verleden gewoon minder aandacht kreeg. Minder aandacht in de kranten, op de sociale media en op scholen. Dat laatste komt natuurlijk omdat sportdocenten maar een beperkt aantal uren tot hun beschikking hebben en daardoor moeten kiezen tussen verschillende sporten. Rugby past daarin klaarblijkelijk nog niet. But a change is gonna come! Want het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft baanbrekende onderzoeksresultaten naar buiten gebracht: leerlingen die frequenter sporten, boeken in twee jaar tijd een leerwinst van vijf maanden. Ja, u leest het goed: vijf maanden leerwinst! Dat is 20,8 procent! Cijfers waar scholen, als ze zichzelf serieus nemen, niet meer omheen kunnen natuurlijk. Dat realiseerde staatssecretaris Sander Dekker zich ook en dus adviseerde hij dat leerlingen drie uur per week moesten gaan sporten. Zo, zo, Sandertje, dacht ik. Jij durft. Een cynisch ondertoontje? Ja. Want slappe hap, natuurlijk. Dekker had moeten inzetten op élke dag sport. Prof. dr. Scherder – inderdaad, die van De Wereld Draait Door – is het met me eens. Hij vond drie uurtjes ook ‘nogal zuinigjes’. Want hoe meer sensorische stimulatie door beweging, hoe beter. Dekker had er gewoon moeten inknallen. ,,Gezien de nieuwste inzichten kunnen we er niet meer omheen. Leerlingen krijgen vanaf vandaag élke dag twee uren sport op school! De school wordt één grote actieve ontwikkelfabriek! Einsteintjes creëren! Zin in!” Dekker zou een held zijn geweest. Maar goed, waarschijnlijk heeft de beste man nooit aan rugby gedaan en durfde hij er niet in te knallen. Werk aan de winkel dus. Ik heb onze staatssecretaris meteen uitgenodigd om een keer met me mee te gaan naar de Feanster Rugby Club; even meetrainen. Karakter kweken. Vandaar de haka dus. Ik ga die gasten zo imponeren met m’n Maori-krijgsdans dat ik daarna soepeltjes door die verdedigingslinie snijd. Met Dekker in m’n kielzog. Alles voor méér sport op school! Taringa whakarongo! Kia rite!




http://www.gezondheidenco.nl/wp-content/uploads/2015/09/Janhospes.jpg

Het is lastig om duizendpoot Jan Hospes in een paar woorden te omschrijven. Geboren in Tersoal in 1980, maar nu wonend in Koudum. Gepassioneerd kaatsliefhebber, muzikant, schrijver en sport- en muziekdocent. Als iemand de kunst verstaat om meer dan 24 uren in een dag te stoppen, dan is het Hospes. Jan staat er om bekend dat hij naast het maken van muziek ook prachtige verhalen schrijft. Onderwerpen variëren van sport en politiek tot literatuur en muziek. Op geheel eigen wijze omschrijft Jan situaties die indruk op hem maken. Voor Gezondheid & Co zal hij vooral over sport en bewegen schrijven. Maar met Jan Hospes weet je nooit helemaal zeker welke richting hij kiest. Een uitdaging voor hem en elke week een prettige verrassing voor de lezers.

Geplaatst op 2 januari 2017